Vrouwen poepen niet

Reken maar van YES! Vrouwen poepen ook! Mijn vriend René deelt die overtuiging niet. Het is volgens hem synoniem aan ‘je ouders hebben geen sex’. Snap je? Je wilt het niet weten. Nu weet hij inmiddels heus wel dat ik ook poep, want anders moet hij toch eens langs een KNO-arts. Sterker nog, ik poep niet alleen, ik vind het ook een bereleuk onderwerp om over te praten!

Het wordt nóg sterker: mijn vriendin/collega en ik zitten tegen een klein obsessietje aan. Ik weet gewoon zonder woorden al dat zij een grote boodschap aan het doen is. Hoe? Wel, wij hebben de geweldige inside joke om een foto te maken van de toiletrol tijdens de daad. Dus we hebben inmiddels foto’s van o.a. het veegpapier in Praag, van een hotel langs de snelweg in Neurnberg, thuis en daarnaast 137 dezelfde foto’s van de wc-rolhouder op het werk (ochtendrituelen moet je in ere houden). Ik ga de foto’s bundelen, en misschien wel af laten drukken op wc-papier.

Onze obsessie voor hoopjes leggen ging op een gegeven moment zelfs zó ver dat we wilden weten wie van ons nou het meeste ging op het werk. Dat hielden we bij met een verstopte pen in het bakje van de maandverbandzakjes. Ik tekende ook wel eens een smiley op de wc-rol en rolde hem dan weer op. Doel: een geluksmomentje voor de volgende poepert. Maar iedere grote beurt turfden we dus op het achterste zakje. Helaas heeft ooit iemand ons zakje gestolen, ik wist niet hoe snel ik af moest knijpen om dat aan haar te vertellen. Maar ik won, dat weet ik nog! Ook resulteerde deze goeie grap in extra wc-bezoekjes, omdat we soms zúlke pleepraat hadden, dat we het even uit moesten proesten. Don’t tell the boss…

Het zit in mijn familie. Mijn broertje en ik kunnen ook wel eens stinkende praatjes houden op de familie-app. Het leukst is het verrassingseffect: gewoon plompverloren ‘ik zit te kakken’ typen, met daarna die schattige drol-smiley. Dat slaat altijd in als een stinkbommetje. Een foto van mijn broertjes broek op zijn enkels is ook een normale zaak. Althans, die mening delen mijn broertje en ik. Mijn zwager, die als het enige niet-gezinslid ook aan de familie-app deelneemt, heeft soms het plaatsvervangend schaamrood op zijn kaken staan.

Vorige week had ik een klein drama in huis: de wc was verstopt, op vrijdagavond. Ik heb maar één wc, dus wat doe je dan?
image
Uiteraard heb ik dit eerst gedeeld met alle onvrijwillig geïnteresseerden op de app. Ik heb de heren des huizes een verbod op ‘wc-papier in de wc gooien’ gegeven, en drollen waren ook verboden! Dus ik op zaterdagmorgen samen met Owen richting mijn ouders, waar mijn vader mij al begroette met: ‘Laat me raden…’

Maar wat wil je: van de weeromstuit weigerde mijn lichaam enig afval los te laten. Zo irritant, die solidariteit aan mijn wc: hij verstopt, ik verstopt! Ik ben nu dus in de overtuiging dat de spreuk ‘zoals je thuis kakt, kak je nergens’ gewoon ook echt waar is. Dát vind ik nou een mooie tegeltjeswijsheid.

Zondags heb ik na het tweede bezoekje aan mijn ouders’ toilet de sjoefsjoef van de buurman geleend. Dat is dus een tof ding! Geen idee hoe hij heet, ik denk ‘ontstopper’, maar hij zegt sjoefsjoef tijdens het gebruik. En wat schertst mijn verbazing: daar ging het water ineens!
image
Met dat ik sta te sjoefen (ik vond het gewoon ook echt leuk om te doen), ontdek ik ineens ook wie de boosdoener is: De wc-verfrisser die in de wc hing. Die was weg. Kwijt. Doorgespoeld. En níémand had het gedaan. Mijn volgende kind noem ik dus Niemand. Dan kan ik Niemand de schuld geven van alles.

Zondagavond laat had ik, vanwege ruim twee dagen opstopping in mezelf, een kleine paniekaanval. Ik ben toen maar eens bij de buren langs gegaan voor een prio 1. De buurman was gelukkig verdiept in zijn film, want je schaamt je toch een ongeluk hè. Poepen is fijn, maar het stinkt zo. En nee, het was wéér niet om over op de app te schrijven. Ik wilde dat ik er de schijt van kreeg.

Op maandagochtend half 9 heb ik de woningbouw gebeld. Toch wel aangegeven dat er spoed bij was omdat er inmiddels zo’n 4 kilo opgehoopt was in mijn lichaam. Dat laatste heb ik natuurlijk alleen maar gedacht, maar de zin ‘ik moet nu elke keer bij mijn ouders’ moest genoeg zeggen. Maar nee, niemand had er boodschap aan: pas om half 5 belde de wc-ontstopper en het werd écht de volgende dag. En dus nóg maar een nachtje zonder wc… Ik mopperen, maar René was het met die mensen eens dat een werkende wc geen eerste levensbehoefte is. Nou, daar wil ik nog wel eens over discussieren, híj gaat maar één keer in de drie dagen en ik doorgaans drie keer per één dag.

Toen ik dinsdagmiddag eindelijk alles kon loslaten op mijn eigen wc, ben ik van blijdschap een gesprek met de wc-rol aangegaan. Hij vond het ook fijn om weer slanker te worden, zei hij.

Ik hoop dat ik wel een statement heb gemaakt met deze blog: vrouwen poepen ook. En stiekem zijn ze er best druk mee. Of ben ik nu weer een uitzondering?

♡ Jells

P.S. Meer lezen van Jells? Like http://www.facebook.com/myjells en mis niets!

Follow my blog with Bloglovin

Advertenties

Een gedachte over “Vrouwen poepen niet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s